Samantha was een hele vrolijke meid. Voor iedereen heel toegankelijk. Wij zijn heel trots dat we haar ouders mochten wezen. Silvio vond z'n rust bij haar. Ik was de laatste jaren veel met haar op pad voor haar sporten, waar ze erg van genoot en dan had ik het ook naar mijn zin. Giovanni en Samantha waren 4 handen op 1 buik. In de vakanties deden ze heel veel samen. We waren een heel hecht gezin, die veel samen deden. Samantha had ook overal vrienden en vriendinnen, zoals op school, schaatsvereniging en zelfs op de camping bij opa en oma. Samantha was altijd van de kusjes en knuffels XOXO
Hij is groot! (herinnering van ons samen aan Samantha)
Toen Giovanni net geboren was mocht Samantha (2,5 jaar) hem in het ziekenhuis vasthouden.
Wij hadden haar verteld dat de baby klein is.
Toen zij Giovanni op schoot had zei ze:
"Hij is niet klein, hij is gróót"
Zo groot (met haar handen aangevend).
Aan zijn benen mee naar huis (herinnering van Giovanni aan Samantha)
Samantha en Giovanni liepen altijd samen van school naar huis.
1 keer moest zij te lang op hem wachten, omdat hij nog liep te kletsen en spelen.
Op een gegeven moment was zij het zat en toen Giovanni (groep 3) op de grond lag, pakte zij zijn benen en trok hem aan zijn benen mee naar buiten.
Hier moest Giovanni toen erg om lachen.
Als hij er nu aan terug denkt, moet hij weer lachen.
In de sloot in de polder (herinnering van Manuela aan Samantha)
Samantha ging een keer met haar schaatsmaatje fietsen. Samen op de racefiets. Ze waren de polders ingegaan. Op een heel smal weggetje kwam een auto hun tegemoet dus stapte ze af. Samantha deed nog een stapje naar achteren toen de auto passeerde. Ze gleed daardoor de sloot in. De auto reed gewoon door. Samantha wilde uit de sloot klimmen, maar toen stond er een koe naar haar te kijken. Ze ging gauw naar de overkant. Toen ze thuiskwam, belde ze aan. Ik mocht niet lachen, zei ze, maar ja, dat deed ik wel. Ze werd eerst boos, daarna kon ze er ook wel om lachen. Dus als ik nu langs de polders rijd en koeien zie staan, moet ik daar altijd aan denken.
Willen jullie onder deze blog in de reactievelden jullie eigen herinneringen aan Samantha met ons delen? Klik daarvoor op 'Een reactie posten'. Alvast bedankt!
5 opmerkingen:
Wat ik mij nog goed kan herinneren is dat ik bij Samantha kwam spelen in groep 8 en we elkaars haren gingen doen. Samantha deed een poging om mijn haren in te vlechten maar dit ging niet zo zachtjes, uiteindelijk was dat het wel waard want mijn haren zaten top. Toen mocht ik haar haren doen en dat liet ze erin zitten bij haar schaatstraining. Dat vond ik echt een eer haha! Ook mocht ik een keer mee met haar schaatstraining. En namen we stiekem onze mobieltjes mee naar groep 8 om selfies te maken in de wc voor onze Hyves. Maar hoe ik Samantha nog altijd herinner is dat ze altijd een knuffel gaf. Of je nou moest huilen of als je heel blij was, Samantha gaf standaard knuffels. ��
We denken nog vaak terug aan de laatste verjaardag die je bij ons thuis kwam vieren. Voor Annemijn had je een heel leuk setje uitgezocht. En natuurlijk de laatste keer dat Thijs en Annemijn bij jou thuis kwamen spelen. Dat was op de dag dat alles zo mis ging...
Jammer genoeg kunnen we over veel dingen alleen maar dromen. Hoe zou jouw sportcarrière verder verlopen zijn? Hoe zou de vakantie naar Amerika geweest zijn? Zou je de oppas geworden zijn van Thijs en Annemijn? We weten zeker dat je een fantastisch lieve, vrolijke, toegewijde jonge dame zou zijn geworden. Wat hadden we dat allemaal graag mee willen maken...
Er zijn veel dingen die ons aan jou doen denken: strijkkralen, schaatsen, wielrennen, de Rehoboth school, Disney-films, orchideeën, en nog zoveel meer. Al deze herinneringen maken dat we nog heel vaak aan je denken.
Als we een vlinder zien vliegen, ben je soms even heel dichtbij. En met alle mooie foto's houden we je herinnering levend.
Ik weet nog dat Samantha een keertje bij mij kwam spelen en dat we gingen tekenen en nagellakken. Toen had ze een tekening voor mij gemaakt met daarop 'van samy' in plaats van 'van sammy' omdat ze nog niet zo goed kon spellen. En zij had bedacht dat we rood, wit blauw op een schuimpje konden doen met nagellak om dat op onze nagels te stempelen. Ze was hardstikke creatief en een lieve vriendin.
Samantha haar lach was één van haar pluspunten. Ik werd er altijd vrolijk van en het werkte aanstekelijk. Ik herinner mij haar als een lachende, vrolijke en lieve vriendin waar je goed mee kon praten, ook al waren we pas 12 jaar. Wat ik mij ook goed herinner is dat haar kamer vol met Diddle en dolfijnen stond. Ik was er altijd heel jaloers op. Ook de tekeningen die we voor elkaar maakten, die ik nog steeds heb, zijn een mooie herinnering aan haar. De tekeningen stonden vol met vlinders en dat is wat haar kenmerkte. Nu is ze zelf de allermooiste vlinder.
Ik heb een oude schoenendoos vol met allerlei voorwerpen maar vooral herinneringen in mijn kamer staan. Eens in de zoveel tijd maak ik hem open en bekijk ik alles wat ik de afgelopen jaren heb bewaard. In deze doos zitten allerlei spulletjes die mij aan Samantha laten denken. Aantal tekeningen die zij voor mij heeft gemaakt in groep7/8, shirtjes die ze niet meer droeg en aan mij gaf, krantenknipsels met het verschrikkelijke nieuws maar ik wilde álles bewaren wat met onze lieve Samantha te maken had, oude foto's van ons samen met een lief Hyves berichtje en nog wat dingetjes van onze school. Wat ik ook nog tegen kwam, waren roze haarclipjes. Als ik terug denk aan die dag moet ik echt lachen. Wij 2 kleine meisjes, op de fiets die dachten dat we in 10 minuten in Hoek van Holland zouden zijn. Eindstand deden we er een dik half uur (of langer)over met heel veel tegenwind. Jeetje wat was dat een rit met vooral veel gezelligheid en zweet. Toen we aan kwamen in Hvh gingen we naar de Action. De dichtsbijzijnde Action was namelijk helemaal daar. Maar het was de moeite waard want allebei hadden we leuke prulletjes gekocht. We hadden dus haarclipjes gekocht. Iets wat jij veel droeg. Je had namelijk altijd dingetjes in je mooie lange haren. Clipjes, kappers klemmen (vaak een roze), haarbandjes, bloemen of een mooie schuin gevlochten vlecht. Dit is 1 van de leukste momenten die ik heb meegemaakt met Samantha en die koester ik met heel mijn hart.
Een reactie posten