Samantha was een hele vrolijke meid. Voor iedereen heel toegankelijk. Wij zijn heel trots dat we haar ouders mochten wezen. Silvio vond z'n rust bij haar. Ik was de laatste jaren veel met haar op pad voor haar sporten, waar ze erg van genoot en dan had ik het ook naar mijn zin. Giovanni en Samantha waren 4 handen op 1 buik. In de vakanties deden ze heel veel samen. We waren een heel hecht gezin, die veel samen deden. Samantha had ook overal vrienden en vriendinnen, zoals op school, schaatsvereniging en zelfs op de camping bij opa en oma. Samantha was altijd van de kusjes en knuffels XOXO
Hij is groot! (herinnering van ons samen aan Samantha)
Toen Giovanni net geboren was mocht Samantha (2,5 jaar) hem in het ziekenhuis vasthouden.
Wij hadden haar verteld dat de baby klein is.
Toen zij Giovanni op schoot had zei ze:
"Hij is niet klein, hij is gróót"
Zo groot (met haar handen aangevend).
Aan zijn benen mee naar huis (herinnering van Giovanni aan Samantha)
Samantha en Giovanni liepen altijd samen van school naar huis.
1 keer moest zij te lang op hem wachten, omdat hij nog liep te kletsen en spelen.
Op een gegeven moment was zij het zat en toen Giovanni (groep 3) op de grond lag, pakte zij zijn benen en trok hem aan zijn benen mee naar buiten.
Hier moest Giovanni toen erg om lachen.
Als hij er nu aan terug denkt, moet hij weer lachen.
In de sloot in de polder (herinnering van Manuela aan Samantha)
Samantha ging een keer met haar schaatsmaatje fietsen. Samen op de racefiets. Ze waren de polders ingegaan. Op een heel smal weggetje kwam een auto hun tegemoet dus stapte ze af. Samantha deed nog een stapje naar achteren toen de auto passeerde. Ze gleed daardoor de sloot in. De auto reed gewoon door. Samantha wilde uit de sloot klimmen, maar toen stond er een koe naar haar te kijken. Ze ging gauw naar de overkant. Toen ze thuiskwam, belde ze aan. Ik mocht niet lachen, zei ze, maar ja, dat deed ik wel. Ze werd eerst boos, daarna kon ze er ook wel om lachen. Dus als ik nu langs de polders rijd en koeien zie staan, moet ik daar altijd aan denken.
Willen jullie onder deze blog in de reactievelden jullie eigen herinneringen aan Samantha met ons delen? Klik daarvoor op 'Een reactie posten'. Alvast bedankt!
